De Gideons bende

Laatst had ik samen met een andere consultant een oriënterend gesprek bij een non-profit organisatie waarin twee heren met enthousiasme en trots vertelden over hun aanpak om onvolkomenheden en pijnpunten in de organisatie aan de kaak te stellen en aan te pakken, ter verbetering van de kwaliteit van hun diensten.

Op eigen initiatief en met een enorme bagage aan organisatiekennis en netwerk was één van hen bij de directeur op kantoor naar binnen gestapt en het voorstel gedaan om hiervoor een team op te zetten. Ook al heet het team officieel niet zo, de naam 'Gideons bende' bleek hierop zeer van toepassing. Een 'kleine troep van uitgelezen strijders' (encyclo.nl) trekt ten strijde om de organisatie te verbeteren op eigen initiatief, zonder budget en zonder vrijgemaakte tijd. Gewoon, omdat zij intrinsiek gemotiveerd, ondernemend en verknocht zijn aan hun organisatie. Mooi toch! Het management heeft het met beide handen aangepakt.

Dit team komt inmiddels eens in de zoveel tijd bij elkaar waarin zij op basis van een aantal thema's (en kernwaarden) aan de slag gaan. Het blijkt bovendien goed voor je imago te zijn om aangesloten te zijn bij dit team.
Waar zij echter nu tegenaan lopen, is dat sommige 'strijders' hierdoor niet expliciet ten strijde trekken, maar wel aangesloten blijven. In het gesprek kwam naar voren dat alleen vrijwilligheid niet voldoende is om een actief team te hebben. 'Vrijwillig maar niet vrijblijvend': sluit je je aan, dan verwachten we ook dat je actief deelneemt en actie onderneemt.

Dus organiseer een 'Gideons bende' (binnen of buiten je organisatie) om de kwaliteit te verbeteren en daarnaast een tunnelview te voorkomen.